“Tsinelas ni Pipoy “, Si Pipoy ay isang batang katutubo na nakatira sa Zambales. Naninirahan ang kaniyang mag-anak malapit sa bundok ng Botolan. Sa kasalukuyan, siya ay nasa ikaanim na baitang at nag-aaral sa isang pampublikong paaralan. Isang araw, kailangan nilang pumunta sa bayan upang ipagbili ang mga nahukay na kamote at iba pang mga aning gulay. Nang mga oras na iyon, masama ang lagay ng panahon subalit nais ni Pipoy na tumulong sa kaniyang mga katribu. Mataas ang tubig sa ilog at gayon din ang agos nito. Hinubad ni Pipoy ang kaniyang nag-iisang pares ng tsinelas at maingat na itinali ang mga ito gamit ang pisi na yari sa kawayan. Isinabit niya ito sa kaniyang baywang. Habang sila ay tumatawid sa ilog ay humulagpos sa pagkakatali ang isang tsinelas na agad namang inianod ng tubig”Ang tsinelas ko!” halos mapasigaw siya. Sinubukan niya itong habulin subalit sinaway na siya ng isang nakatatanda sa tribu. Tiningnan niya ang naiwang kapares ng tsinelas. At dali-dali itong itinapon sa ilog. Nagulat ang mga katribu. “Bakit mo itinapon ang iyong tsinelas? Sa hirap ng buhay ay suwerte kung makabili ka pa ulit nang bago”, wika ng kaniyang kasama. “Ang isang tsinelas na naiwan sa akin ay walang pakinabang kung wala na man itong kapares. Kung sino man ang makakakuha ng pares ng tsinelas ay tiyak na mapakikinabangan niya ito sa kaniyang paglalakad. Napatingin ang mga katribu kay Pipoy. Marahil naunawaan nila ang sinabi ng bata., Question, 5. Buod ng kwento_________________________________________________________

Posted on


“Tsinelas ni Pipoy ”


Si Pipoy ay isang batang katutubo na nakatira sa Zambales. Naninirahan ang kaniyang mag-anak malapit sa bundok ng Botolan. Sa kasalukuyan, siya ay nasa ikaanim na baitang at nag-aaral sa isang pampublikong paaralan. Isang araw, kailangan nilang pumunta sa bayan upang ipagbili ang mga nahukay na kamote at iba pang mga aning gulay. Nang mga oras na iyon, masama ang lagay ng panahon subalit nais ni Pipoy na tumulong sa kaniyang mga katribu. Mataas ang tubig sa ilog at gayon din ang agos nito. Hinubad ni Pipoy ang kaniyang nag-iisang pares ng tsinelas at maingat na itinali ang mga ito gamit ang pisi na yari sa kawayan. Isinabit niya ito sa kaniyang baywang. Habang sila ay tumatawid sa ilog ay humulagpos sa pagkakatali ang isang tsinelas na agad namang inianod ng tubig”Ang tsinelas ko!” halos mapasigaw siya. Sinubukan niya itong habulin subalit sinaway na siya ng isang nakatatanda sa tribu. Tiningnan niya ang naiwang kapares ng tsinelas. At dali-dali itong itinapon sa ilog. Nagulat ang mga katribu. “Bakit mo itinapon ang iyong tsinelas? Sa hirap ng buhay ay suwerte kung makabili ka pa ulit nang bago”, wika ng kaniyang kasama. “Ang isang tsinelas na naiwan sa akin ay walang pakinabang kung wala na man itong kapares. Kung sino man ang makakakuha ng pares ng tsinelas ay tiyak na mapakikinabangan niya ito sa kaniyang paglalakad. Napatingin ang mga katribu kay Pipoy. Marahil naunawaan nila ang sinabi ng bata.

Question
5. Buod ng kwento_________________________________________________________​

Explanation:

Tsinelas ni Pipoy “

Si Pipoy ay isang batang katutubo na nakatira sa Zambales. Naninirahan ang kaniyang mag-anak malapit sa bundok ng Botolan. Sa kasalukuyan, siya ay nasa ikaanim na baitang at nag-aaral sa isang pampublikong paaralan. Isang araw, kailangan nilang pumunta sa bayan upang ipagbili ang mga nahukay na kamote at iba pang mga aning gulay. Nang mga oras na iyon, masama ang lagay ng panahon subalit nais ni Pipoy na tumulong sa kaniyang mga katribu. Mataas ang tubig sa ilog at gayon din ang agos nito. Hinubad ni Pipoy ang kaniyang nag-iisang pares ng tsinelas at maingat na itinali ang mga ito gamit ang pisi na yari sa kawayan. Isinabit niya ito sa kaniyang baywang. Habang sila ay tumatawid sa ilog ay humulagpos sa pagkakatali ang isang tsinelas na agad namang inianod ng tubig”Ang tsinelas ko!” halos mapasigaw siya. Sinubukan niya itong habulin subalit sinaway na siya ng isang nakatatanda sa tribu. Tiningnan niya ang naiwang kapares ng tsinelas. At dali-dali itong itinapon sa ilog. Nagulat ang mga katribu. “Bakit mo itinapon ang iyong tsinelas? Sa hirap ng buhay ay suwerte kung makabili ka pa ulit nang bago”, wika ng kaniyang kasama. “Ang isang tsinelas na naiwan sa akin ay walang pakinabang kung wala na man itong kapares. Kung sino man ang makakakuha ng pares ng tsinelas ay tiyak na mapakikinabangan niya ito sa kaniyang paglalakad. Napatingin ang mga katribu kay Pipoy. Marahil naunawaan nila ang sinabi ng bata


Leave a Reply

Your email address will not be published.